Justice – A cross the universe review

De vorige week was de crew van TKK aanwezig bij de release party van Justice: A cross the universe, waarbij jullie hun preview van de pre-release screening van deze “electrocumentary” hebben kunnen lezen.
Enkele ongeduldige dagen later kreeg ondergetekende een telefoontje van een uiterst vriendelijke medewerker van platenzaak de Boudisque, dat ik mijn bestelling van deze DVD+CD kon ophalen bij hun filliaal te Utrecht.
Na de DVD twee keer te hebben gezien, en niks anders de afgelopen twee dagen heb lopen draaien dan de bijgeleverde live-set van Justice, is het nu hoogst tijd voor een review.
Justice: A cross the universe! is een 60 minuten durende acid-trip van een documentary die de twee in leer gehulde mannen en hun consorten voor drie weken volgen tijdens hun Myspace gesponserde tour door de Verenigde staten.
De sterke nadruk in deze documentary ligt op Rock `n roll , niet zozeer als genre maar als zijnde de levens stijl die Xavier en Gaspard leiden.
Wild gekke fans, de vaak belachelijke hoeveelheden alcohol die bijna altijd hand in hand wordt vergezelt door een even grote belachelijke hoeveelheid vrouwen gemixed met de rauwe muziek van Justice resulteert in een prachtige eerbetoon aan het rock `n roll lifestyle.

Wat de kijker na nog geen vijf minuten opvalt is dat de cinematografie zeer rauw is, met een vleugje artestiekheid mede door de vele snelle, wilde cuts van intense concert momenten maar tegelijkertijd behendig in het creeren van enigszins een (soort van) verhaal lijn die toch de kijker weet te trekken.
Echter het bovenstaande is eerlijk gezegt weinig verbazends gezien de directie bestond uit het duo SO-ME en directeur Romain Gavras bekend van de uiterst geweldadige doch geniale videoclip van “Stress”.
Tussen de vele avonturen heen die de kijker voorgeschotelt krijgt zijn er enkele ronduit hilarishe, en zelfs dramatishe hoogtepunten.
Een heuze huwelijk tussen Gaspard en een fan, een ontmoeting met Anthony Kiedis van RHCP, een pistool-gekke wanna-be Franse gangster van een tour manager, een poging van Justice tot brandstichting van een dronken fan en een tweetal arrestaties laten zien dat onze muziekale helden zeker geen lieverdjes of al-te-serieuze droogkloten zijn, maar gewoon jongens die het leven en zijn momenten weten te waarderen voor wat het is en plezier (kuch borsten) met open armen omhelsen, je bent maar 1x jong dus laten we vooral hierin hun voorbeeld volgen.

Wat minstens zo intersant is als een kijke in het leven van Justice, is een kijkje naar het Amerikaanse uitgaans leven.
Fans, en het publiek reageren radikaal anders dan een typishe club-scene of Justice concert in moeder Nederland.
Voorbeelden ? Wat dacht je van een zee van brullende halfnaakte mannen die elkaar gretig omhelsen op de dansvloer, sorry jongens maar dit is niet de auditie voor het vervolg op “300″ titled ” 3000 ” maar het is gewoon een Justice concert.
Kool is bijna nergens te bekennen, en de manier waarop mensen uit hun plaat gaan en na elk concert wel ergens dansend op auto`s, zet men toch wel aan het denken.

Toch ben ik van mening dat de echte ster van “A cross the universe” niemand minder is dan de nederige Christelijke buschaffeur van Justice die zichzelf weet te blijven tijdens deze dol dwaze tour en weet voor de kijker zijn eigen beeld te schetsen van alles wat hen onderweg tegenkomen.
Terwijl er duizend-en-1 “Tour” videos en documentary`s zijn gemaakt door meer dan genoeg bandjes, is het Justice toch gelukt om hier iets degelijks neer te zetten.
Het is niet alleen een film die ik kan aanraden voor de fans, die dit zonder twijfel direct moeten kopen, maar ook voor degene met affiniteit met goede muziek (electro te verstaan) en
een goed gevoel voor humor, zul je zeker niet teleurgestelt zijn.
Behalve de documentary, bestaat ” A cross the universe!” ook uit een live-CD.
Volgens Justice, vertegenwoordigt deze set zich als het beste wat de twee heren op dit moment te bieden hebben, na het continu te hebben bijgewerkt tot zij allebei content waren.
De set is overigens ook heel erg kool, met alle vitamines en mineralen voor menig luisterend oor van dien.
Maar toch hebben de heren een lange weg te gaan, willen zij de claims van hun vele fans als zijnde ” The second coming of Daft Punk ” waarmaken.
Hier en daar zijn er zelfs in de versie die in de winkel ligt slordige productie fouten, de eerste helft van de set bevatten overgangen die in de herhaling vallen.
Desodanks de bovengenoemde minpuntjes, is deze set een ware aanwinst voor zowel fan, als electro muziek liefhebber.
A cross the universe! is vanaf 24 November te koop.



Moet wel zeggen dat de film mij erg tegenviel. Misschien had ik er te hoge verwachtingen van, maar in vergelijking met de Soulwax film was ie veel minder goed. Hij was wel vermakelijk, heb ook wel hard gelachen, maar hij was niet zo magisch als ik had gehoopt.