Review: MSTRKRFT – Fist Of God
Het nieuwe album “Fist Of God” van MSTRKRFT zit eraan te komen. De officiele release datum was 17 maart 2009, maar het album is inmiddels gelekt. Een zo kort mogelijke bespreking over dit nieuwe album.
Allereerst zal je je misschien afvragen waarom ik pleit voor een korte beschrijving. Verdient dit steengoeie electro duo niet wat meer aandacht? Na het luisteren van dit album of na het lezen van deze review zal duidelijk worden waarom.
MSTRKRFT is Al P (Al Puoudziukas) en JFK (Jesse Frederick Keeler, wie tevens één helft was van het voormalige Death From Above 1979). Je zou ze kunnen kennen van het in 2006 verschenen album “The Looks”, uitgebracht op het label Modular Recordings, met hierop onderandere de uberstrakke tracks “Work on you”, “Paris” en “Easy Love”. Daarnaast maakte MSTRKRFT één van de beste remixes voor Justice – D.A.N.C.E.
De titel van het nieuwe album wordt “Fist of God” en zal worden uitgebracht op het label Dim Mak. Inmiddels is het gelekt en heb ik het een luisterbeurt kunnen geven. De volgende tracks zullen op het album te vinden zijn:
1. It Ain’t Love (feat. Lil Mo)
2. 1000 Cigarettes
3. Bounce (feat. N.O.R.E. & Isis)
4. Vuvuvu
5. Heartbreaker (feat. John Legend)
6. Fist Of God
7. So Deep (feat. Jahmal from the Carps)
8. Click Click (feat. E-40)
9. Word Up (feat. Ghostface Killah)
10. Breakaway (feat. Jahmal from the Carps)
11. 1000 Cigarettes (feat. Freeway)
Om maar met de deur in huis te komen vallen: Ik was diep teleurgesteld. Zoals je kan zien aan de tracklist zijn een aantal tracks samen met andere zangers gemaakt. Deze nummers zitten echter vol met slechte opgeknipte vocals en schreeuwende negers. De tracks zijn inspiratieloos. De beats zijn simpel en overal hoor je dezelfde soort distorted synths.
Lichtpuntje op het album is de track “Vuvuvu”, welke al enige tijd uit is als EP. Een nummer gemaakt om te pompen op de dansvloer met een bijna epische break.
Na dit nummer gaat het niveau met misselijkmakende snelheid omlaag met John Legend (?!) die meezingt op MSTRKRFT.
Heel veel meer heb ik eigenlijk niet over te zeggen. Beter kunnen we dit album nu direct al vergeten, voordat het echt uit is. Luister het niet en besteed je tegenwoordig vaak zo schaarse tijd maar anders. Luister bijvoorbeeld naar ‘Motorbass – Pansoul’
Click and share with your friends!
Waar is de cover van het album? Hahaha.
Kijk eens aan, speciaal voor jou staat ie er nu bij!
(alhoewel ik betwijfel of dit de post mooier maakt, de hoes is net zo slecht als de muziek)
Wow, toen ik zag dat er een recensie geschreven was, was ik al bang dat iemand er iets lovends over ging zeggen. MAAR GODZIJDANK, je deelt mijn mening!
Ik kan me nog herinneren dat ik met MSTRKRFT backstage zat in de Melkweg en een vriendin van mij ruzie kreeg met Jesse omdat ze hem arrogant vond doen. EN TERECHT.
Ik kan me nog herinneren dat ik op 5daysoff in de melkweg stond vol verwachting en ze het eerste halfuur exact hun essential mixtape draaiden. Vriend van me had hem thuis geluisterde en noemde een voor een de mixmomenten + nummers die kwamen op. Wat een tegenvaller.
En dit album… echt gene woorden aan vuil maken. Vuvuvu is tof, bounce heeft wat en click click is ook wel okey. Voor de rest een grap. Wanneer komt de prodigy review?
Recensie is slechter dan het album zelf. Je slaat compleet de plank mis.
Sowieso zit er totaal geen structuur in het stuk, maar dat terzijde.
Je noemt het album teleurstellend, die mening deel ik volledig met je overigens, maar je argumentatie om het slecht te noemen klopt gewoon niet.
MSTRKRFT is met dit tweede album een compleet andere weg ingeslagen en uit jouw woorden begrijp ik dat je het concept hiphop meets electro totaal niet trekt. Ze hebben Ghostface Killah op het album, een legende, en je noemt het ‘een schreeuwende neger’. John Legend, ongeveer de beste zanger van het moment, zingt prachtig op Heartbreaker en jij begrijpt totaal niet waarom ze juist hem hebben laten zingen op die track.
Los van het hiphop gebeuren zijn de track instrumentaal stuk voor stuk goed, bijna allemaal dan. Inspiratieloos en simpel noemen vind ik echt te ver gaan. Oke, heel veel tracks lijken op elkaar, delen dezelfde geluiden en misschien hadden ze Bounce niet vorig jaar moeten releasen zodat iedereen nu gewend is aan hun nieuwe geluid waardoor het allemaal te ‘gewoon’ aanvoelt. Toch klinkt Fist of God als geheel echt wel lekker.
Verder no offence, maar als je een recensie schrijft dan vind ik dat je jouw beweringen goed moet beargumenteren en ik vind het jammer dat het album totaal wordt afgekraakt en zelfs wordt gezegd dat je het niet moet luisteren. Het is een teleurstelling, dat zeker, maar het is een leuk album om te luisteren en sommige tracks zijn wel degelijk in de club te draaien.
Trouwens, MSTRKRFT gaat Fist of God ook uitbrengen zonder vocalen en van sommige tracks zelfs een extended versie. Misschien moeten we daar met z’n allen op wachten.
Haha, goed, kritiek.
Toen ik deze review schreef had ik het album net binnen, en was ik vol van teleurstelling. Ik had gehoopt dat MSTRKRFT een goed album zou uitbrengen, maar na het luisteren van het album vond ik het gros inspiratieloze commerciële electro die binnen de TMF ‘electro’ sound van tegenwoordig past. Persoonlijk heb ik een grote hekel aan die sound.
Over dezelfde geluiden: Ik vind echt dat ie telkens weer hetzelfde truukje of sausje toepast. Natuurlijk doen andere artiesten dat ook, sausjes (te) vaak toepassen, maar het truukje dat MSTRKRFT gebruikt vind ik goedkoop klinken (misschien is dat persoonlijk) en weinig interessant.
Ik ben ook geen fan van John Legend nee, maar hij zal vast goed kunnen zingen.
Ghostface Killah is inderdaad een held, misschien had ik hem geen schreeuwende neger moeten noemen, maar deze track vind ik gewoon niet goed.
Op Vuvuvu na kon geen enkele track mij boeien, ook Bounce niet. Helaas.
overigens is er hier sprake van een leaked promo, officiele release staan wss extra tracks op. Ik ben het wel eens met de kritiek, een recensie van een album dat enorm tegenvalt verdient net zo veel aandacht als een album waar je enorm van staat te springen, dat is het idee van een recensie. Ik vind na een zeer korte luisterbeurt dat uit vrijwel elk nummer blijkt dat MSTRKRFT op een ander (massaler) publiek mikt, commerciëler jazeker, dat valt niet te ontkennen als je collabt met John Legend (of hij nou een goede zanger is of niet). Als je een positie en de contacten hebt zoals MSTRKRFt die heeft (zeker met het DFA verleden) ben je juist in staat fresh talent naar voren te schuiven. Daar hebben ze niet voor gekozen en dat is hun goed recht natuurlijk maar ik word er persoonlijk niet vrolijk van.
Ctrl shift delete voor dat album. Een van de grootste tegenvallers van 2009 wss
Kan me geen reet schelen wat de pappies vinden, wij draaien het niet!