The Kool Kids

Dat ” The Kool Kids”  vanaf het begin zich gefocused heeft op Electro wilt natuurlijk niet zeggen dat wij het daarbij houden; immers goede muziek is goede muziek.
Reden genoeg voor mij om tijdens het 12e verjaardag van Awakenings afgelopen pasen af te dalen naar het Westergasfabriek waarbij de eerste van drie beukende avonden volledig in het teken stond van Japanse toppers zoals Shin Nishimura, Qhey, het duo Dualtek bestaande uit Takaaki Itoh & Go Hiyama en de legende Ken Ishii.

Eenmaal door de (te) strenge bodycheck gekomen, wat helaas de trend is geworden bij de grotere feesten stond Anton Pieete (bekend van District One, red.) al de boel op stelten te zetten.
Hoezo rustig beginnen ? Met zijn diep rollende Techno zette hij de lat meteen hoog voor de rest van de avond wat grappig genoeg misschien niet in het script stond want het twaalfkoppige team aan technici die verantwoordelijk waren voor het licht e.d effecten konden het met een paar lichtbalkjes niet bijbenen.

Net voor middernacht betreedt Shin Nishimura het podium om de teugels over te nemen.
In Nederland zo goed als onbekend, maar heeft in heel Azië een populariteit en naamsbekendheid die te vergelijken is met Justice voor menig Westerlingen.
Zijn carrière begon met zijn eigen feest concept “PLUS” in Shanghai ten tijde dat er daar geen absoluut geen enkele dance muziek scene te vinden was.
Nadat zijn PLUS sets internationaal bekend werden trok Shin op richting onze oosterburen in Duitsland voor het welbekende MAYDAY. Later keerde hij terug naar Japan met zijn succesvolle PLUS concept en zijn nieuwe in Duitsland ontwikkelde sound. Deze avond wist hij het publiek heerlijk te bespelen door zijn vuigere acid-techno subliem af te wisselen met zijn eigen producties zoals “little nobody” en ” Katakatakata ”

Na Shin werd de toorts overgedragen aan Takkyu Ishino.
Ik heb de beste man een flink welkom applaus gegeven om daarna terug te trekken naar de tribune die netjes hemelsbreed met het podium stond om uit te blazen en te genieten van de lichtshow die in de afgelopen 3 uur continu werd uitgebreid met meer lasers voor meer afwisseling: zelfs uitstekende pyrotechnische hoogstandjes met torenhoge gekleurde vlammen passeerden de revue. Je had er gewoon bij moeten zijn: het onderstaande filmpje geeft je hierbij een goede impressie van wat je gemist hebt.

Desondanks de torenhoge verwachtingen die iedereen had bij een oude rot in het vak, viel Takkyu Ishino op bepaalde vlakken tegen.
De man die het immens populaire WIRED festival gestart heeft zorgde hier en daar voor bijzonder pijnlijke gemiste overgangen wat op 1 punt zelfs het muziek tot een 2 seconden lange halt bracht. Daarnaast was zijn switch naar een veel rustigere tempo dan er eerder de avond voorgeschoteld werd een beetje een onlogishe keuze. Desondanks dat kwam het publiek later weer op gang en bleef het feestje lekker door rollen; de sfeer was niet stuk te krijgen !

Na de ietwat te rustige optreden van Takkyu ontplofte Ken Ishii met een opzwepend harde set vol met geweld en verfrissende originaliteit !
Als je denkt dat je nooit Ken Ishii zijn producties gehoord hebt zal het je nog eens hard kunnen tegenvallen.
Zijn muzikale producties zijn sterk uiteenlopend, er valt simpelweg geen genre aan deze man vast te pinnen. Het feit dat hij ook bekend staat om zijn ijzersterke soundtracks voor films en videogames onderstreept dit.

Helaas kan ik niet veel vertellen over Qhey en Dualtek want na Ken Ishii had ik al letterlijk 7 uurtjes staan knallen op Awakenings. De resterende 2 uurtjes met daarin Q’hey en Dualtek hield ik door mijn vermoeidheid voor gezien, maar hun sets zijn te vinden op 3 voor 12.

Al met al was dit een ZEER geslaagde editie van Awakenings.
Ik hoor men vaak klagen dat Awakenings niet meer is wat het ooit was ten tijden van de NDSM, en natuurlijk mis je de “intimiteit” als je 3500 man om je heen hebt staan in de Westergas en natuurlijk noemen mensen het feest nu commerciëler dan voorheen vanwege de high-tech visuals gesponsord door een 35 euro prijskaartje.
Maar laten wij nou eerlijk zijn, visuals en pyrotechnische snufjes voegen alleen maar meerwaarde aan goede muziek. Wel kunnen deze snufjes slechte muziek NIET redden. Daarnaast is er nog het argument dat je zo’n legendarische en in Nederland unieke line-up als dit nooit voor elkaar kan krijgen zonder een groot commercieel feest te zijn. Dit vind ik dan ook genoeg reden om te zeggen:
Mensen, kap nou eens met het labellen van feestjes en geniet wat er word aangeboden.

Awakenings 10 April 2009 – Tokyo Edition from The Kool Kids on Vimeo.